Γιατί μετά τα 40 αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε αν ζούμε τη ζωή που πραγματικά θέλουμε;
Όταν η εμπειρία φέρνει μαζί της τις πιο δύσκολες, αλλά και τις πιο ουσιαστικές ερωτήσεις.
Υπάρχει μια περίοδος στη ζωή πολλών γυναικών που δεν συνοδεύεται απαραίτητα από ένα μεγάλο γεγονός. Δεν είναι ένας χωρισμός, μια απώλεια ή μια επαγγελματική αλλαγή. Κι όμως, κάτι μέσα μας μετακινείται.
Μέχρι τότε κοιτούσαμε μπροστά. Κάναμε σχέδια, κυνηγούσαμε στόχους, προσπαθούσαμε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις της καθημερινότητας. Ξαφνικά όμως, ο χρόνος αποκτά άλλη διάσταση. Δεν μοιάζει πια απεριόριστος και αρχίζουμε να κάνουμε ερωτήσεις που ίσως για χρόνια αποφεύγαμε.
Έχω ζήσει τη ζωή που πραγματικά ήθελα;
Οι επιλογές μου ήταν δικές μου ή διαμορφώθηκαν από όσα περίμεναν οι άλλοι από εμένα;
Δεν είναι εύκολες ερωτήσεις. Είναι όμως συχνά η αρχή μιας βαθύτερης γνωριμίας με τον εαυτό μας.
Γιατί πολλές γυναίκες νιώθουν ότι δεν χωρούν πια στη ζωή που έχουν χτίσει;
Αυτό το συναίσθημα ξαφνιάζει πολλές γυναίκες. Εξωτερικά όλα μπορεί να δείχνουν σωστά, όμως μέσα τους υπάρχει μια αίσθηση ότι κάτι δεν ταιριάζει πια.
Ίσως γιατί για πολλά χρόνια μάθαμε να πετυχαίνουμε στόχους, να ανταποκρινόμαστε σε ρόλους και να είμαστε πάντα δυνατές. Μέχρι που κάποια στιγμή γεννιέται μια διαφορετική ανάγκη: όχι να κάνουμε περισσότερα, αλλά να καταλάβουμε ποια είμαστε πραγματικά.
Πόσο από αυτό που είμαστε είναι πραγματικά δική μας επιλογή;
Μεγαλώνοντας, διαμορφωνόμαστε μέσα από την οικογένεια, το σχολείο, την κοινωνία και τις εμπειρίες μας. Οι προσδοκίες των άλλων γίνονται τόσο οικείες, ώστε πολλές φορές τις περνάμε για δικές μας επιθυμίες.
Κάπου εκεί εμφανίζεται το ερώτημα: Αν αφαιρέσω όλα όσα περίμεναν οι άλλοι από εμένα, τι μένει;
Από πού ξεκινά η αίσθηση ότι «δεν είμαι αρκετή»;
Το συναίσθημα αυτό δεν γεννιέται ξαφνικά. Χτίζεται μέσα από συγκρίσεις, σχόλια και την ανάγκη για αποδοχή. Σιγά σιγά αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι πρέπει συνεχώς να αποδεικνύουμε την αξία μας.
Με τα χρόνια, αυτή η απαίτηση γίνεται τόσο γνώριμη, που δύσκολα την αμφισβητούμε.
Γιατί επαναλαμβάνουμε τα ίδια μοτίβα στις σχέσεις και στη ζωή μας;
Πολλές φορές υποσχόμαστε στον εαυτό μας ότι δεν θα επαναλάβουμε τα ίδια λάθη. Κι όμως, βρισκόμαστε ξανά σε παρόμοιες καταστάσεις.
Οι επιλογές μας δεν καθορίζονται μόνο από τη λογική αλλά και από βαθιές πεποιθήσεις που δημιουργήθηκαν πολύ νωρίς στη ζωή μας.
Μπορεί η αυτογνωσία να αλλάξει όσα κουβαλάμε για χρόνια;
Η προσωπική εξέλιξη δεν σημαίνει ότι διαγράφουμε το παρελθόν. Σημαίνει ότι αρχίζουμε να το κατανοούμε. Όταν αναγνωρίζουμε από πού γεννήθηκε ένας φόβος ή μια ανασφάλεια, αποκτούμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε διαφορετικά.
Γιατί δεν αρκεί να λέμε «είμαι αρκετή»;
Οι θετικές δηλώσεις από μόνες τους δεν αρκούν όταν μέσα μας υπάρχει ένα βαθύ συναίσθημα ανασφάλειας. Τα συναισθήματα χρειάζονται κατανόηση, αποδοχή και χρόνο.
Τι αλλάζει πραγματικά μετά τα 40;
Δεν αλλάζει μόνο το σώμα μας. Αλλάζει ο τρόπος που βλέπουμε τον χρόνο, τις προτεραιότητες και τον ίδιο μας τον εαυτό. Ίσως τότε εμφανίζεται για πρώτη φορά η επιθυμία να ζήσουμε μια ζωή που να μας εκφράζει πραγματικά.
Ίσως αυτή να είναι η πιο ελεύθερη περίοδος της ζωής μας
Η ωριμότητα δεν φέρνει όλες τις απαντήσεις. Φέρνει όμως καλύτερες ερωτήσεις. Και πολλές φορές αυτές οι ερωτήσεις είναι η αρχή μιας βαθιάς προσωπικής αλλαγής.
Όχι για να γίνουμε κάποια άλλη, αλλά για να πλησιάσουμε λίγο περισσότερο σε αυτό που είμαστε πραγματικά.
Δείτε ολόκληρη τη συζήτηση
Δείτε ολόκληρη τη συζήτηση με την Εύη Ζουρούδη στο κανάλι του The Mute Project στο YouTube.